پیاسکلیدین دارویی است که در فرانسه از ترکیب دو قسمت سویا و یک قسمت آووکادو ساخته شده و بنابراین یک داروی کاملاً گیاهی است. این دارو به‌فرم کپسول ۳۰۰ میلی‌گرمی ‌موجود است و در درمان استئوآرتریت استفاده می‌شود. مطالعات بالینی نشان داده است که پیاسکلیدین باعث افزایش اندکس‌‌های کارکردی، کاهش درد و در نتیجه کاهش نیاز به مصرف دارو‌های مسکن در بیماران مبتلا به استئوآرتریت می‌شود.
این دارو در اروپا موجود است ولی در آمریکا وجود ندارد.

مکانیسم اثر
پیاسکلیدین با اثر مهاری روی کلاژناز تیپ II و پروستاگلاندین و اثر تحریکی روی سنتز پروتئوگلیکان‌‌ها و کلاژن و کاهش سنتز فیبرونکتین باعث برگرداندن ساختمان غضروف به حال طبیعی می‌شود و همچنین اثر مغذی روی بافت همبند دارد. این دارو باعث کاهش آزادسازی و فعالیت متالوپروتئیناز‌‌‌ها و سیتوکین‌‌های التهابی می‌شود که از عوامل کلیدی در ایجاد استئوآرتریت هستند.
بنا بر برخی مطالعات، پیاسکلیدین در درمان آرتریت روماتوئید نیز موثر است. در این بیماری ‌‌هایپرتروفی پرده‌ی سینوویوم باعث ایجاد بافت عروقی تومور مانندی می‌شود که به فضای مفصل تهاجم و به‌آرامی‌غضروف و استخوان را تخریب می‌کند. تهاجم به ماتریکس خارج سلولی همراه با تشکیل عروق جدید است که در این روند فاکتور رشد اندوتلیال عروقی (Vascular endothelial growth factor: VEGF) و مهارکننده‌‌های بافتی متالوپروتئیناز (Tissue inhibitor of metalloproteinase: TIMP) که توسط سلول‌های سینوویوم تولید می‌شود، نقش اولیه دارند. پیاسکلیدین در شرایط Invitro و محیط آزمایشگاهی با اثر روی این دو فاکتور نقش ضدالتهابی دارد.

مقایسه‌ی اثر پیاسکلیدین و کندروئیتین سولفات در درمان استئوآرتریت زانو
در یک تحقیق برای مقایسه‌ی میزان موثر بودن و ایمنی پیاسکلیدین و کندروئیتین سولفات، بیماران به‌طور تصادفی در دو گروه قرار گرفتند. به یک گروه به‌مدت شش ماه روزی یک عدد پیاسکلیدین ۳۰۰ میلی‌گرم و به گروه دیگر روزی سه عدد کندروئیتین سولفات ۴۰۰ میلی‌گرم داده شد. دو ماه پس از دوران شش ماهه‌ی اول بیماران تحت نظر قرار گرفتند. معیار اثربخشی اولیه‌، تغییرات اندکس WOMAC1 از شروع تا پایان تحقیق بود و معیار ثانویه، تغییرات اندکس Lequesne2 در نظر گرفته شد.
۳۶۴ داوطلب در این بررسی تحت مطالعه قرار گرفتند که از این تعداد ۳۶۱ نفر برای تحقیق واجد شرایط تشخیص داده شدند. ۱۸۳ بیمار روزی یک عدد کپسول پیاسکلیدین، و ۱۷۸ بیمار روزی ۳ عدد کندروئیتین سولفات دریافت کردند. پس از پایان درمان، اندکس WOMAC در هر دو گروه ۵۰ درصد کاهش نشان داد.
در طول دو ماه تحت نظر قرار گرفتن، بیماران باز هم بهبودی بیشتری از خود نشان دادند و از نظر آماری تفاوتی بین دو گروه پس از کل مدت تحقیق دیده نشد.
پارامتر‌های مورد ملاحظه‌ی دیگر نیز در هر دو گروه به یک میزان تغییر کرد: مقدار مصرف روزانه‌ی دارو به‌تدریج کاهش داده شد، میزان موثر بودن در ۸۰ درصد بیماران هر دو گروه عالی بود، هر دو دارو ایمن بودند و خیلی خوب تحمل شدند.
اولین مقایسه‌ی مستقیم مصرف روزانه‌ یک کپسول پیاسکلیدین و مصرف روزانه‌ سه کپسول کندروئیتین سولفات تفاوتی در ایمن بودن و اثربخشی نشان نداد، اما این‌طور به‌نظر می‌رسد که مصرف روزانه‌ یک کپسول پیاسکلیدین از سوی بیماران بهتر مورد پذیرش قرار گیرد.

بررسی اثر پیاسکلیدین روی آرتریت روماتوئید
در یک مطالعه‌ی دیگر صورت گرفته بر اثرات پیاسکلیدین روی سینوویوم، نشان داده شد که این دارو سبب افزایش TIMP و کاهش VEGF می‌شود. پیاسکلیدین با این مکانیسم از تهاجم شیمیایی می‌کاهد، بنابراین به‌نظر می‌رسد با کنترل عناصر تهاجمی ‌به سینوویوم، در درمان آرتریت روماتوئید نقش دارد.

تداخل دارویی
آووکادو با داروهای مهارکننده‌ی MAO و وارفارین تداخل دارد. در حالی که سویا با لووتیروکسین، وارفارین و آهن تداخل مصرف دارد.

عوارض جانبی
با توجه به این‌که تنها عارضه‌ی پیاسکلیدین درد معده است، یکی از ایمن‌ترین دارو‌‌ها به‌شمار می‌رود. از عوارض جانبی دیگر آن میگرن و بثورات پوستی است که مشخص نیست عوارض دارو بوده یا از تداخل با غذا‌‌های مصرفی ایجاد شده است.
از سوی دیگر، از آن‌جا که گلوکوزامین احتمال مقاومت به انسولین را بالا می‌برد، در برخی مطالعات، مصرف پیاسکلیدین در بیماران دیابتی بر مصرف مکمل «گلوکوزامین- کندروئیتین سولفات» ارجح دانسته شده است.

۱٫    اندکس WOMAC (The Western Ontario and McMaster Universities Arthritis Index) مجموعه‌ای از پرسش‌نامه‌‌های استاندارد شده است که در بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو و لگن کاربرد دارد و درد، خشکی مفصل و کارکرد اجتماعی، جسمی ‌و احساسی بیمار مبتلا به استئوآرتریت را برای تعیین سطح کلی ناتوانی او می‌سنجد.
۲٫    اندکسی است برای سنجش درد و ناراحتی بیمار که درد شبانه، خشکی صبحگاهی، درد بعد از سر پا ایستادن و… را می‌سنجد و یک معیار جهانی برای بررسی اثربخشی است.